Montaż gazu w domu polega na stworzeniu pomieszczenia technicznego, w którym zostanie zlokalizowana skrzynka przyłączeniowa i zawór główny. Jeżeli w budynku nie ma miejsca na urządzenia, powinno być ono zlokalizowane na ścianie zewnętrznej lub w granicy działki, do 10 m od budynku. Za skrzynką, w stronę budynku, sieć należy do właściciela i może być przerabiana przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami. To on po podpisaniu umowy buduje odpłatnie przyłącze i instaluje główny licznik gazu. Termin realizacji przyłączenia, wysokość opłaty za przyłączenie, miejsce rozgraniczenia określone są w warunkach technicznych przyłączenia i w podpisywanej umowie. Do podpisania umowy będzie potrzebny zatwierdzony projekt budowlany wykonany przez instalatora z uprawnieniami ED, protokół próby szczelności, opinia kominiarska końcowa oraz oświadczenie kierownika budowy.
Rozdział 7 warunków technicznych opisuje wszystkie aspekty dotyczące instalacji gazowej, parametrów jej przyłączenia, użytkowania i eksploatacji. Jeśli decydujemy się na inwestycje w to medium, warto zapoznać się z podstawowymi ograniczeniami.
Należy pamiętać, że zabrania się stosowania w jednym budynku gazu płynnego i gazu z sieci gazowej.
W wyjątkowych sytuacjach w pomieszczeniach można używać butli gazowych przy spełnieniu założeń §177. Znajdziemy tam informację dotyczące wykorzystania dwóch butli do zasilania kuchenki gazowej. Istnieje tez możliwość zasilania budynku gazem płynnym z butli 33kg, które należy umieszczać na zewnątrz budynku do 10 sztuk w baterii. Taka ilość pozwala już na stałe ogrzewanie obiektu gazem. §178.
Istnieje nawet możliwość wybudowania zbiornika z gazem płynnym lecz, jego funkcjonalność na działce jednorodzinnej jest dyskusyjna. O ile butle można kupić w sklepie budowlanym, koszt budowy zbiornika jest znacznie wyższy, a napełnianie może odbywać się wyłączenie ze specjalnego pojazdu i pod nadzorem.
Do jej zainstalowania wymagane jest przestrzeń, w której zostaną wykonane przyłącza oraz zamontowane liczniki. W celu uzyskania zgody na przyłącze, należy wystąpić do operatora o warunki techniczne przyłączenia, podając prawdopodobne zapotrzebowanie na gaz w obiekcie. Po uzyskani zgody podpisuje się kontrakt z dostawą i opłaca rachunki zgodnie ze użyciem.
Powinien znajdować się w skrzynce przyłączeniowej w ogrodzeniu lub w pomieszczeniu. W zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej, gdy kurek główny jest zainstalowany w linii ogrodzenia w odległości większej niż 10 m, należy na ścianie budynku, dodatkowo zastosować zawór odcinając. Odległość kurka głównego, montowanego przy ścianie lub we wnęce ściany budynku, od poziomu terenu oraz najbliższej krawędzi okna, drzwi lub innego otworu w budynku powinna wynosić co najmniej 0,5 m.
Należy instalować w przedziale wysokości od 0,3 m do 1,8 m od poziomu podłogi do spodu gazomierza lub co najmniej 0,5 m od poziomu terenu i w odległości minimum 1 m od innych urządzeń, jeśli nie są instalowane w szafce. Nie wolno instalować gazomierza w jednej szafce z licznikami energii elektrycznej i w pomieszczeniach mieszkalnych. Odległość gazomierzy od urządzeń powinna wynosić co najmniej 1 m w poziomie.
Zasady prowadzenia przewodów są opisane dokładniej w § 163 i 164. Przewody powinny być usytuowane w odległości co najmniej 0,1 m powyżej innych przewodów instalacyjnych, natomiast jeżeli gęstość gazu jest większa od gęstości powietrza - poniżej przewodów elektrycznych i urządzeń iskrzących. Przewody instalacji gazowej krzyżujące się z innymi przewodami instalacyjnymi powinny być od nich oddalone co najmniej o 0,2 m. W pomieszczenia mieszkalnych stosujemy tylko stal spawaną lub miedz na lut twardy (pałeczki srebra), w niemieszkalnych stal skręcana albo miedź na zacisk.
Posiadają wysoką odporność na temperaturę i ciśnienie, jednak proces ich montażu jest bardziej skomplikowany i wymaga fachowych umiejętności. Przewody wykonane z rur miedzianych są łączone przez lutowanie lutem twardym.
Przewody gazowe mogą być wykonane z rur stalowych, łączonych z zastosowaniem połączeń gwintowanych. Dopuszcza się stosowanie innych sposobów łączenia rur, jeżeli spełniają one wymagania szczelności i trwałości określone w Polskiej normie dotyczącej przewodów gazowych dla budynków. Zaletą jest możliwość przykrywania cienką zaprawą tynkarską lub obudowa instalacji płytami GK.
Z dokładnymi warunkami umieszczania odbiorników można zapoznać się w § 173. rozporządzenia. Urządzenia gazowe należy połączyć ze stalowymi lub miedzianymi przewodami instalacji gazowej na stałe lub z zastosowaniem elastycznych przewodów metalowych.
Powinna się znajdować min. 0,5 m od okien do boku urządzenia. Posiadać zawór odcinający w odległości min. 1 m od urządzenia.
Kotły gazowe mają to do siebie, że zajmują niewiele miejsca, nie wymagają obsługi, a miejsce ich montażu jest czyste. Jeżeli nie posiada otwartej komory spalania kubatura, pomieszczenie, w którym jest zainstalowany, nie powinna być mniejsze niż 6,5 m3, a jego wysokość powinna wynosić min. 2,2 m, w przypadku pobierania powietrza do spalania z tego pomieszczenia kubatura zwiększa się do min. 8 m3. Kotły na paliwa gazowe, o łącznej mocy cieplnej do 30 kW mogą być instalowane w pomieszczeniach nieprzeznaczonych na stały pobyt ludzi. Powinny posiadać zawór odcinający 1 m od urządzenia.
Szachty i kominy to kanały wentylacyjne oraz spalinowe, które odprowadzają szkodliwe substancje z wnętrza pomieszczeń na zewnątrz. Zobacz, co musisz o nich wiedzieć.
Tarasy to stropy zewnętrzne wykorzystywane użytkowo. W zależności od położenia rozróżniamy tarasy na gruncie i tarasy nad pomieszczeniami istniejącymi. O czym pamiętać budując taras?
Jednymi z ostatnich urządzeń montowanych w trakcie wykończenia, są elementy armatury. Ponieważ są to elementy delikatne i narażone na uszkodzenia, czeka się z nimi do samego końca.